024nijmegen

Inloggen  \/ 
x
x
x
Registreren  \/ 
x

Op kamp en nog wat andere "geestige" dingen....

in Van Alles Wat

Als je dochter op kamp gaat....

Hallo allemaal,

 

Nou daar zit je dan, schiet mij maar lek.

Ik heb net een halve blog geschreven, dacht laat ik het maar opslaan…mijn computer loopt namelijk regelmatig vast de laatste tijd, dus zoals altijd kopieer ik de hele tekst, sla het hele bestandje op, open het later weer en schrijf weer verder.

Nou mooi niet dus, ik kopieer de hele tekst, sla het hele bestandje op, open het weer..en weg is alle tekst !!

Ik dacht heb gekopieerd..dus nieuw bestand, probeer te plakken, valt niks te plakken..alles weg
.

Nou wat doe je dan, dan leg je gewoon uit wat er is gebeurd, dan weet je dat dat niet noodzakelijk is want niemand zou het weten als jij het niet verteld, maarja toch moet je het kwijt omdat je het niet snapt, en je schrijft dan gewoon lekker je hele blog overnieuw en hoopt dat alles nog een beetje in je hoofd zit….omdat sommige stukjes toch wel geniaal bedacht waren
😝.

Nouja bedacht, alles is natuurlijk waarheid wat ik schrijf, heb alleen het gevoel dat ik nu op herhaling moet, en dat voelt niet echt prettig.

Maar goed, dit kan er ook nog wel bij.

Heb namelijk vorige week echt een helse week gehad.

Ze zeggen weleens de blaadjes vallen weer van de bomen, nou bij mij komen ze niet geleidelijk maar flikkert de hele zooi in 1 keer op de grond
😉.

Om even een klein voorbeeld te geven, mijn scooter was kapot, ik verloor 2 steentjes uit mijn ring en die bleken niet meer terug gezet te kunnen worden, ik werd door iemand volop genegeerd, er waren problemen op de plek waar ik dagelijks kom, er waren problemen die niet eens van mij waren maar waar je je wel druk over maakt, en natuurlijk was er een randje van een maandelijks probleem waardoor wij vrouwen sowieso wat extra gevoelig zijn.

Maar sinds gister ziet de wereld er ondanks de regen toch weer wat zonniger uit gelukkig.

Mijn scooter is gemaakt door de beste monteur van Nijmegen, mijn ring heb ik gewoon om (al heb ik me al 2 keer gekrabt met de opstaande randjes), degene die mij negeert zal merken dat ik daar veel beter in ben, door de problemen op je dagelijkseterugkomplek merk je dat er toch mensen zijn die je willen helpen en achter je staan, problemen van andere zijn weer makkelijker te handelen omdat ik weer wat beter in mijn vel zit, en dat maandelijkse randje is weer poef verdwenen alsof het er nooit is geweest.

Enige wat er momenteel ook niet is, dat is mijn dochter .

Ze is vanmorgen voor 2 dagen en 1 hele nacht op kamp gegaan.

Jaja lach maar, ik weet het, voor ik het weet is ze terug en het is maar 1 nacht.

Maar het is voor mij toch altijd ff slikken hoor
😉.
Vanmorgen zette ik haar af en al die ouders zwaaien, kus, auto weer in..daaag, vlag uit en hop naar de dagelijkse dingen
😝.

Nee onzin, die zullen hun kinderen ook vast missen.

Maar voor ze hier op kamp kon, was er alweer een heel leven voorbij
😊.

Dochterlief heeft een hekel aan fietsen.

Dus op haar fiets ging het goed, van huis naar school, en van school naar huis was makkelijk te doen op de fiets die ze had.

Maarja om 2 uur te fietsen op een fiets die nog net past is natuurlijk geen doen, dus op het laatste moment moest er nog een fiets komen.

Mamma bestelde een fiets, alles voor dochterlief ofcourse, en die zou vrijdag worden geleverd.

Hele dag wachten, geen track en trace code, bellen of die fiets nog wel kwam, werd niet opgenomen, nog langer wachten, verplicht thuis zitten is een ramp en dan de lichtelijke paniek erbij dat die fiets wel op tijd kwam, daarna zien op de site dat het eigenlijk een winkel is voor kinderfietsen, je bang word dat je de verkeerde maat hebt besteld,  nog langer wachten, en jahoor om 17.00 precies stopt er een mega fel blauwe vrachtwagen waar wel 300 fietsen in passen voor je deur.
De chauffeur, puft steunt en kreunt over de fiets die te zwaar is, jij die een klein gaatje in de lucht springt omdat een kinderfiets nooit zo zwaar kan zijn, vervolgens een krabbel zet, gedag zegt tegen de hijgende chauffeur…je dochter al met ongeduld de doos staat los te peuteren, en je daarna overweldigd word met vreugde en liefde omdat ze zo mega blij is met haar nieuwe fiets en je gelijk daarmee de allerliefste moeder van de wereld bent
😊.

Die fiets was dus geregeld, nu de rest van de spullen nog.

Wij zijn nogal een familie van wezijnaltijdoptijd maar allesophetlaatstemoment …dus gister nog alles gehaald van de lange boodschappenlijst die we van school hadden gekregen.

Afijn je kent het wel, het meeste heb je in huis..maar daar stuur je je kind niet mee op kamp.

Enige wat we in die catogorie vergaten was het beddengoed…ik heb vooral donker beddengoed en dochter voelde zich net Wednesday van de Adams family. Ze zei, ze komen vast allemaal aan met felle kleuren, komt anti depresiva aan met haar grijze bedspul.
Ik zei dat ze boven in de kast moest kijken want daar lag nog meer en dat was wel fleurig…toch keurde ze de Assepoester, disneyprinsessen en clownsovertrekken af (beetje gek
😉).

Maar goed, alles was gekocht, gezocht, en klaar gelegd…en nu moest het de koffer nog in.

We begonnen met een weekendtas, die was te klein om alles kwijt te kunnen.
Alles eruit en in een normale blauwe koffer, ook daar bleek te weinig ruimte te zijn voor haar onesie en schoenen.
Weer alles eruit, en toen werd het tijd voor drastische maatregelen…het werd de grote donkerblauwe koffer, en daarin had ze zelfs nog een klein beetje ruimte over !!

Yesss het past en hij kan nog dicht ook 😃 .

Na nog ff lachen over een te grote pyama, te roze sloffen, te grijs beddengoed, en een te leuke film, gingen we rond kwart over 11 naar bed.

 

Mam ?
Ja ?

Mag ik bij jou slapen ?
Eu…
Aah toe nou, ik ben morgen weg.
Eu..
Aaah alsjealsjealsjeblieeeeft.
Oke vooruit, kom maar dan.

Draaien, lachen, draaien, praten, draaien, Oxazepam erin (ik, niet zij), en rustig in slaap vallen.

Een kleine anderhalf uur later…

Mam, mamma…hey Ma ben je wakker ?
Psst ma, hoor je me ?
Huh..wat ?
Ben je wakker ?
Ja geloof het wel, wat is er er ?
Hoor je dat beneden ?

Luisteren……

Nog voor ik besefte wat ik moest horen, kreeg ik al het antwoord van mijn zoon dat de tv knetterhard aan stond.

Ik denk dat ze 2 blokken verder ook stijf in bed hebben gelegen.

 
We waren net nog beneden ging zoonlief verder, en alles was uit..de televisie, de (horizon)box, en nu ineens staat de tv kei hard aan.

Met argus ogen volgde ik zijn verhaal, terwijl ik besefte dat ik echt wakker was, en dat dit de tweede keer was in een week tijd.

Laatst zat ik namelijk smiddags lekker rustig op de bank te Candy Crushen…dat leuke spel dat altijd zegt “veeg alle spanningen van je af” maar waardoor je het liefste je telefoon door het raam heen smijt.
En ook toen was alles uit, ik had Deezer op de achtergrond staan op mijn foon terwijl ik driftig probeerde het level te halen, wat ik al 200 keer had over gedaan.

En ineens sprong het geluid aan en hoorde ik Prem en zijn vriendjes (of geen vriendjes, ben niet zo thuis in de politiek) over immigranten enzo.

Nadat ik 5 minuten stom naar een zwart beeld, en een horizonbox had zitten staren die uit was, heb ik een filmpje gemaakt en heb de versterker uitgedrukt en was Prem verdwenen.

Maar…………….dat was smiddags.
Nu was het 1 uur snachts en we konden dat ding natuurlijk niet aan laten staan.

Nou 1 held bleef lekker in bed liggen, en die andere 3 helden gingen met kloppend hart naar beneden.

Zoon begon over Halloween, schoondochter begon over geesten, en ik was heel stoer tot ik in de keuken kwam.
Daarna bleef ik vooral heel stoer STIL STAAN en durfde niet meer verder te lopen.

Daar sta je dan om 1 uur snachts als 3 malloten in de keuken te overleggen wat we gingen doen.

Kijk inbrekers daar was ik niet bang voor, maar het idee dat er een witte schim met een denkbeeldig bakje chips op je bank zit die luistert naar een gesprek in de 2
e
kamer…dat idee vond ik niet echt prettig (heel zacht uitgedrukt).

Na 10 minuten wist schoondochter via de tussendeur die maar op een kiertje los gaat het licht aan te doen (zonder dat haar arm door iets werd gegrepen), zoonlief liep met een rol vuilniszakken, op 2 tenen en in vechtmodus al sluipend de huiskamer in, terwijl ik me in de keuken bijna bezeek van het lachen.

Maar zoals verwacht was er niks of niemand te zien, drukte hij vliegensvlug de versterker uit, vlogen we nog vlugger naar boven en vielen we uiteindelijk weer in slaap en bleef het verder rustig.

Tot om 7 uur de wekker ging en de rust weer voorbij was…

De dagelijkse ochtendroutine volgde en dochterlief en haar megakoffer waren klaar om naar school te gaan.

Het was nog even spannend of de koffer wel op mijn scooter zou passen, maar ik zou ik niet zijn als dat niet zou lukken.

Dus bepakt en bezakt reden we naar school en godzijdank was het droog.

Daar aangekomen zagen we alleen maar kinderen met weekendtassen en dochterlief begon zich al langzaam te schamen, en ik deed gezellig met haar mee.

Vervolgens kwamen er wat kinderen met onze 2
e
koffer, dus het gevoel werd er niet veel beter op en we vroegen ons af waarom het bij hun wel paste.

En jahoor ineens was hij daar..de reddende engel van onze gedachte, het jochie dat ook al bij haar op de basisschool had gezeten..hij had dezelfde koffer !!


Met opgeheven hoofd ging ze naar binnen, maar niet voordat ze mee eerst had doodgeknuffeld en gekust en schijt had aan wat al die kids daar zouden denken.

 
Ik reed daarna naar huis, stopte nog even bij de Jan Linders, deed mijn boodschappen, ging eruit, stapte op mijn scooter en spotte een auto met een sticker die me wel heel bekend voorkwam.
Hij had namelijk een sticker van het “loslaatmeisje” met haar rode ballon.
Het meisje dat ik 15 augustus op mijn arm heb laten tatoeëren.
15 augustus de dag dat mijn zoontje overleed in 2003 en de tattoo heb ik gezet voor mijn ouders..dus toch weer een cadeautje van boven >3


Daarna kreeg ik bij thuiskomst nog honderd hartjes en kusjes via whatsapp en dat ze me echt zou missen.

En dan weet je, dat je het als moeder zo gek nog niet doet
😊.

En nu zit ik hier, inmiddels 1 uur en 3 kwartier verder…tijd vliegt als je achter dat gekke ding zit.

Maarja tijd vliegt sowieso, dat weten we allemaal.

Ik stond me straks op te maken voor de spiegel, en mijn (in mijn ogen) kleine meisje stond naast me hetzelfde te doen.

Maar laten we vooral genieten van wat we hebben, en soms ook van wat we niet hebben.

Alles heeft een reden, ook de dingen die we niet krijgen…krijgen we niet voor niets niet (jeetje wat een zin).


Fijne dag allemaal, en voor de zieke beterschap en voor degene die het nodig hebben sterkte en een dikke knuffel…

Groetjes Sissi

p.s dochterlief appt net dat ze goed en veilig is aangekomen…alleen doodmoe van het fietsen
😉.


Garth Brooks – Unanswered prayers :

Sometimes I thank God for unanswered prayers
Remember when you're talkin' to the man upstairs
That just because he doesn't answer doesn't mean he don't care
Some of God's greatest gifts are unanswered prayers  

Sissi
Even voorstellen...

Reageer

Please login to leave a comment.

Contact us

 024Nijmegen tel 024Nijmegen contact us 024Nijmegen like us    
   
024Nijmegen, 024nijmegen